Kahrımı yalnızlığıma vurduğum o eylül günleri,
Bir çilem kuşağı sarardı bütün ufkumu,
Hiç abartmazdım yalnızlığımı ,
Saçlarımı omuzlarıma döker öyle yürürdüm sesizce,
Kimseler olmazdı sokaklarda ,
Akrepler kör gecelerimi sokardı tam karnından,
Ve ben benimle kalırdım.
Işıklar çoktan çökmüş olurdu dizlerimin dibine.
Bir alaca sarılıkta ortalık ben olurdum.
Yada ben ortalığın lisanıyla
Kaynaklar
8535 Okunmayan konu: (8535 okunmayan) Kaynak: 3